Want realistisch tekenen is geen gave voor enkele uitverkorenen: het is een methode, stap voor stap, die niemand u ooit heeft getoond. Eén tekening per dag, 10 tot 15 minuten, een gewoon potlood volstaat.
Datzelfde resultaat ligt binnen uw bereik: het zijn waarneembare stappen, geen aangeboren gave.
Van: Camille Renard
Tekenlerares en oprichtster van de methode The Pencil Method.
Plaats: Lyon, Frankrijk.
Als u er al lang van droomt een potlood ter hand te nemen en onder uw hand een echte tekening te zien ontstaan, dan weet u al één ding: kunnen weergeven wat men ziet, is alles. Het is het verschil tussen een frustrerende krabbel die achterin een lade verdwijnt, en een tekening die men wil tonen, wegschenken, inlijsten.
En toch: als u het zichzelf ooit hebt proberen aan te leren, hebt u vast steeds weer dezelfde raadgevingen gehoord:
Het gevolg: u bekijkt een voorwerp of een gezicht, u ziet het scherp, en toch slaagt uw hand er niet in het weer te geven. U besteedt een uur aan een tekening, en „er klopt iets niet”, zonder dat u weet wat. U durft uw tekeningen niet meer te tonen. En het gekochte materiaal ligt te slapen in de kast.
Als u zich hierin herkent, onthoud dan één ding, want het verandert alles:
Laat me vertellen hoe het voor mij begon, want u zult zich er waarschijnlijk in herkennen.
Ik was misschien acht of negen jaar oud. Op school moesten we een paard tekenen. Ik deed mijn best. Mijn buurvrouw keek op mijn blad en barstte in lachen uit: „En wat moet dat voorstellen?” Daarna zei de juf in het voorbijgaan, zonder kwaadheid, als een vanzelfsprekendheid: „Daar ben je nu eenmaal niet begaafd voor. Richt je op iets anders.”
Ik heb nooit meer in het bijzijn van iemand getekend. Ik legde dat verlangen in een hoekje van mijn hoofd, met het etiket „niets voor mij”. Twintig jaar lang geloofde ik rotsvast dat tekenen een gave was: die heb je of die heb je niet, en ik had ze niet.
Toen viel me op een dag, als volwassene, het schetsboek van een vriendin in handen. Potloodportretten, zo levendig dat ze op foto's leken. Bijna jaloers vroeg ik haar: „Hoe doe je dat? Kon je dat altijd al?” Ze glimlachte: „Helemaal niet. Ik was er waardeloos in. Het is pure waarneming. Dat leert men.”
„Dat leert men.” Die drie woorden haalden heel het verlangen terug dat ik als kind had begraven.
Dus begon ik opnieuw, stiekem, 's avonds. Ik deed wat iedereen doet: ik kocht materiaal, veel materiaal. Daarna stortte ik me op tutorials, honderden uren. Omdat ik methodisch ben, volgde ik elke stap naar de letter.
Maar het resultaat viel altijd tegen. Ik tekende een appel, en hij zag er niet uit als een appel. Ik tekende een gezicht, en er was altijd „dat iets dat niet klopte”: een oog te hoog, een neus te breed, een scheef hoofd. Ik bracht uren door met een blad, voor niets. Op een avond legde ik het potlood neer en had ik alles bijna voorgoed opgeborgen. Ze hadden vanaf het begin gelijk gehad, het was niets voor mij.
Toen viel me iets op. Toen ik mijn mislukte tekeningen met de oorspronkelijke foto vergeleek, zag ik iets vreemds: ik had niet de foto getekend, maar de voorstelling die ik me van de foto had gemaakt. Wanneer ik een oog tekende, tekende ik niet de werkelijke vorm voor me: ik tekende het kleine symbool „oog” dat sinds mijn kindertijd in mijn hoofd lag opgeslagen. En zo bij alles.
Ik tekende niet wat ik zag. Ik tekende wat ik meende te zien.
Dat is het echte probleem. Niet mijn hand, niet mijn materiaal, geen ontbrekende gave. Niemand had mij geleerd die symbolen uit te schakelen en te ZIEN wat er werkelijk was: eenvoudige vormen, hoeken, vlekken van licht en schaduw. De dag waarop ik dat begreep, kantelde alles. De appel werd een echte appel. Het gezicht werd een echt gezicht. Voor het eerst in mijn leven tekende ik juist.
Mogelijkheid nr. 1 was geen mogelijkheid: ze heette „altijd hetzelfde”, en hetzelfde leidde nergens heen. Dus zei ik tegen mezelf: als herhalen niet volstaat, dan begrijp ik wel WAAROM het mislukt. Ik heb de methoden van academische tekenaars uit elkaar gehaald, uitgeprobeerd, opnieuw begonnen, vergeleken, tot ik had geïsoleerd wat het verschil maakt tussen een tekening die op het model lijkt en een die mislukt.
De conclusie was glashelder: realistisch tekenen berust niet op de hand, maar op het oog, op de manier waarop men een onderwerp bekijkt, het ontleedt en het daarna in de juiste volgorde weer opbouwt. Dat alles heb ik in één methode samengebracht, om u de jaren te besparen die ik heb verloren.
Uit die jaren van oefenen en lesgeven is een methode ontstaan die op één enkel leidend beginsel berust, eenvoudig uit te spreken en toch allesveranderend:
Zodra dat beginsel eigen is gemaakt, houdt realistisch tekenen op een geheim van de „begaafden” te zijn. Het wordt een reeks heldere stappen die iedereen kan volgen, in de juiste volgorde. Precies daar leidt de methode u doorheen:
Dat is het verschil tussen zich afmatten en vooruitgaan. En die weg past in 30 dagen, met een paar minuten per dag en een gewoon potlood.
De laatste jaren heb ik deze methode aangeleerd aan absolute beginners, mensen die ervan overtuigd waren „nog nooit een potlood te hebben kunnen vasthouden”. En dat heb ik telkens vastgesteld:
Ikzelf zat vol twijfels. Ik hield mezelf voor onbegaafd. Ik geloofde dat tekenen niets voor mij was. Ik had bijna alles opgegeven. En toch: zodra men mij had getoond hoe men ZIET, veranderde alles. Vandaag is het mijn taak u precies die weg door te geven, stap voor stap, om u de jaren te besparen die ik heb verloren.
En laat me u nu een vraag stellen ...
Lang heb ik deze methode voorbehouden aan mijn cursisten in het atelier. Maar om meer mensen te helpen die zich, net als ik, voor „onbegaafd” hebben gehouden, heb ik besloten alles samen te brengen in één eenvoudig boek.
Alle stappen, in de juiste volgorde. Alle fouten die ik u bespaar. Heel de mechaniek die niemand de tijd neemt om aan beginners te tonen.
De juiste lijn: 8 eenvoudige stappen om realistisch te tekenen en uw eerste portret te signeren, ook als u bij nul begint.
Dit boek is grondig anders dan alles wat u tot nu toe hebt gelezen. Het is geen ingewikkelde theorie: het is een praktisch boek, volledig gericht op het doen, dat u bij de hand neemt, van absolute beginner tot uw eerste realistische portret. En vooral is het een volledig geïllustreerd boek: elke les bevat haar getekende stap voor stap, recht voor uw ogen. Gedaan met abstracte uitleg, u volgt de tekening, maakt haar na en krijgt hetzelfde resultaat.
En het beste? Het leest vlot en is ingedeeld in 8 op elkaar voortbouwende hoofdstukken, één tekening per dag, 30 dagen lang. Elke dag een nauwkeurige vaardigheid en een concrete tekening. U leest niet: u tekent.
8 hoofdstukken die in de juiste volgorde op elkaar volgen, elk voortbouwend op het vorige, tot aan uw portret.
De allereerste bouwsteen die tot nu toe ontbrak, en die vanaf de eerste dag alles vrijmaakt.
Nette, zekere lijnen in plaats van een trillende, vuile streek.
Het meest intimiderende onderwerp wordt een handvol vormen die u allang kunt tekenen.
Het hoofdstuk dat het beruchte „er klopt iets niet” doet verdwijnen.
De overgang van de „platte” tekening naar de tekening die uit het blad lijkt te treden.
Ervoor zorgen dat huid op huid lijkt, metaal op metaal, weefsel op weefsel.
De geheime kaart van het gezicht, om elk element op de juiste plaats te zetten, elke keer.
De dag waarop alle vaardigheden op één enkel blad samenkomen: uw portret.
Zij waren ervan overtuigd „niet te kunnen tekenen”. Zij hadden laden vol mislukte schetsen.
Vandaag krabbelen zij niet meer op goed geluk: zij bouwen op, zij meten, zij zetten hun schaduwen neer en krijgen eindelijk tekeningen die op het model lijken.
Zij tekenen portretten die zij durven te tonen, weg te schenken, in te lijsten.
En u?
Bent u de volgende?
Het is dezelfde methode die ik ter plaatse onderwijs, verdicht en geïllustreerd, thuis toegankelijk, in uw eigen tempo. Dit is precies wat u ontvangt:
Waarde: 47 € → vandaag, bij de introductie:
Het is een introductieprijs, mijn dank aan de eerste lezers. Hij stijgt binnenkort weer naar 47 €. Als u vandaag bestelt, verzekert u zich van de 17 €.
Ik geloof oprecht dat deze methode uw manier van tekenen kan omvormen. Daarom neem ik elk risico van u weg en leg ik het volledig aan mijn kant.
Neem het boek vandaag, lees het, en doe vooral de oefeningen, elke dag een kleine tekening. Als u na 30 dagen geen echt verschil ziet in uw tekeningen en in uw blik, schrijft u ons gewoon een e-mail op contact@thepencilmethod.com. Wij betalen u het volledige aankoopbedrag terug, zonder vragen, zonder verantwoording. En u behoudt het gedownloade boek.
Anders gezegd: ofwel brengt dit boek u vooruit, ofwel kost het u niets. Het enige echte risico is het niet te proberen en nog jaren met het potlood achterin de lade te blijven.
P.S. Hier de samenvatting: als u vandaag bestelt, ontvangt u het volledig geïllustreerde boek „De juiste lijn” voor 17 € in plaats van 47 €. De volledige methode, in de juiste volgorde, 8 hoofdstukken en 30 dagen, om vanaf nul realistisch te leren tekenen, tot aan uw eerste portret. Het beginsel: men tekent niet wat men meent te zien, men tekent wat men werkelijk ziet, eenvoudige vormen en lichtvlekken. En als het boek u binnen 30 dagen niet helpt, krijgt u het volledige bedrag terug, zonder enige vraag.
P.P.S. Denk eraan: 17 € is een introductieprijs. Wanneer hij weer naar 47 € stijgt, is er geen weg terug. Het ergste zou zijn deze bladzijde te sluiten en nog maanden zonder methode voort te krabbelen. Het beste ogenblik om te leren tekenen was tien jaar geleden. Het op één na beste is nu.